Opieka psychologiczna

Każdy mieszkaniec ma dobrowolny dostęp do pomocy psychologicznej świadczonej przez psychologów. Opieka rozpoczyna się w momencie przyjęcia nowego mieszkańca. Wówczas kluczowe jest rozpoznanie deficytów oraz zasobów osobistych na drodze szczegółowej diagnozy funkcjonowania, aby dostosować świadczone usługi do indywidualnych potrzeb, predyspozycji i oczekiwań. Sytuacja naszych mieszkańców jest złożona: współwystępowanie rozmaitych chorób, trudne okoliczności życiowe, wyzwania dotyczące dostosowania się do nowego środowiska oraz fazy życia – rozumiejąc ten fakt skupiamy się na człowieku respektując jego historię. W początkowej fazie psycholog wspiera proces adaptacji do pobytu w placówce nawiązując relację cechującą się akceptacją, serdecznością i bezpieczeństwem oraz aktywizując mieszkańca. Główną rolą psychologa jest towarzyszenie w wyzwaniach dnia codziennego oraz kryzysach: wspieranie w rozwiązywaniu konfliktów wewnętrznych i zewnętrznych, redukowanie niepokoju i smutku, budowanie relacji społecznych.
 
Dokładamy starań, aby znaleźć i wyeksponować zasoby naszych mieszkańców: wzmacniamy ich umiejętności i predyspozycje, doceniamy sukcesy i zainteresowania, wspieramy kontakt z bliskimi.
Ze szczególną wrażliwością śledzimy i wspieramy podejmowanie prób stworzenia bilansu życia, przygotowania się na własne odejście oraz inne zjawiska towarzyszące kresowi życia, będące częstym doświadczeniem naszych mieszkańców.
 
Jednym z zadań psychologa jest również tworzenie opinii i diagnoz będących dokumentami o szerokim zastosowaniu m.in. w orzecznictwie.  Wszelkie metody i narzędzia, które stosujemy mają źródło w aktualnej wiedzy naukowej oraz praktyce klinicznej, spełniają również normy etyki zawodowej. Psycholog współpracuje ściśle z personelem zespołu Opiekuńczo-Terapeutycznego wymieniając się wzajemnie spostrzeżeniami i zaleceniami co do pracy z mieszkańcami oraz koordynując tworzenie i realizację Indywidualnych Planów Wsparcia.